Το κτήριο, στη συμβολή των οδών Πραξιτέλους 7 και Ζαΐμη, είναι διώροφη οικοδομή με ημιυπόγειο και αυλή. Βρίσκεται διαγωνίως απέναντι από το Γενί Τζαμί, στο οποίο στεγαζόταν αρχικά το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης.

Το κτήριο, συνολικού εμβαδού 480 τ.μ., και ο περιβάλλων χώρος του κληροδοτήθηκαν από τη Φωτεινή Χριστοδούλου, το γένος Σάββα, στο Κέντρο Διαφύλαξης Αγιορείτικης Κληρονομιάς (ΚΕ.Δ.Α.Κ.) με το υπ’ αριθ. 16579/1984 συμβόλαιο. Σύμφωνα με αυτό, παραχωρήθηκε η χρήση του ημιυπόγειου χώρου, εμβαδού περίπου 150 τ.μ., στο Λ.Ε.Μ.Μ.-Θ. για τη στέγαση των συλλογών του. Για το σκοπό αυτό, στο πλαίσιο της αποκατάστασης όλου του κτηρίου (1998), με δαπάνες του ΚΕ.Δ.Α.Κ., διαμορφώθηκε ο ημιυπόγειος χώρος σύμφωνα με τις υποδείξεις του Λ.Ε.Μ.Μ.-Θ.

Σήμερα στο ημιυπόγειο του «κτηρίου Χριστοδούλου» στεγάζονται ορισμένες από τις συλλογές του Μουσείου και από το 2004, μετά από εγκατάσταση κατάλληλου εξοπλισμού, λειτουργεί το εργαστήριο συντήρησης μουσειακών αντικειμένων του Μουσείου.

Το κτήριο είναι κτίσμα των αρχών του 20ου αιώνα, αξιόλογο δείγμα όψιμου εκλεκτικισμού. Χρησιμοποιήθηκε, μετά την απελευθέρωση της πόλης, ως κατοικία του πρώτου νομάρχη Θεσσαλονίκης, Αργυρόπουλου. Το οικοδόμημα με την υπ΄ αριθ. ΥΠΠΟ/ΔΙΛΑΠ/2395/42581/1-9-1992 (ΦΕΚ 567/Β΄/17-9-1992) χαρακτηρίστηκε ως έργο τέχνης. Οι εργασίες αποκατάστασης και ανάπλασής του ολοκληρώθηκαν το 1998, οπότε και αποδόθηκε σε χρήση.

Οι χώροι του κτηρίου φυλάσσονται και προστατεύονται όλο το 24ωρο.